Μιλάμε για ποίηση

    Η ποίηση και εγώ    

Σε μια έκθεση βιβλίου, την πρώτη που κατάφερα να πάω μόνη μου χωρίς παιδιά, είχα το χρόνο να αναλωθώ. Σαν λάτρης της πεζογραφίας και του μυθιστορηματος ανεκαθεν απέφευγα την ποίηση και τις ποιητικές συλλογές. Χωρίς να μπορώ να πω για ποιον λόγο ακριβώς, όταν σε διάφορους πάγκους μου πρότειναν αυτό το είδος, εγώ το απέρριπτα σθεναρά. 

  Την συγκεκριμένη μέρα όμως, είχα πολλά κέφια, άπλετο ελέυθερο χρόνο και ίσως και κάτι άλλο μαγικό που με έσπρωξε στην συγκεκριμένη ποιήτρια. Η ίδια ήταν εκεί, περιμένοντας να υπογράψει το πρώτο βιβλίο της. Νεαρή και γλυκιά, μου τράβηξε το ενδιαφέρον. Στενοχωρηθηκα πραγματικά με το γεγονός ότι όλοι την προσπερνουσαν, κάτι που ίσως να έκανα κι εγώ. Ετσι πήρα την απόφαση να δώσω μια ευκαιρία. Με κλειστά μάτια, χωρίς μεγάλες προσδοκίες και ειλικρινά δεν διάβασα ούτε μια στροφή, αγόρασα το βιβλίο της. Μου το υπέγραψε χωρίς υπεροψία και μέσα από την καρδιά μου της ευχήθηκα να είναι καλοτάξιδο.

 Μια μικρή ποιητική συλλογή με ροζ εξώφυλλο, χαριτωμένο όπως η δημιουργός του.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ :

Οι Τέλειες Ατέλειες, έκτος από το συγγραφικό κομμάτι που περιμένει να βρει κανείς σε ένα βιβλίο, εμπεριέχουν και μια διαφορετική, μοντέρνα εικονογράφιση. Η αδερφή της ποιήτριας, Ζωή Ζαχοπούλου, εμπνευσμένη από τα γραπτά της Καλλίδας Ζαχοπούλου, δίνει μια μοναδική νότα σε αυτό το βιβλίο, που ευτυχώς έπεσε στα χέρια μου. 

 Το θέμα των ποιημάτων είναι βγαλμένο μέσα από την καθημερινότητα, τις διαπροσωπικές σχέσεις και την κοινωνία την ίδια. 

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΟΠΩΣ ΑΝΑΓΡΑΦΕΤΕ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ:

Ετούτη η ποιητική συλλογή προσπαθεί κάτι να επικοινωνήσει. Λαμβάνετε; Ακριβώς όπως οι τελείες και οι παύλες του κώδικα Μορς, μεταδίδει πληροφορίες με παλμούς, άλλοτε μικρής και άλλοτε μεγάλης διάρκειας. Έντεκα ποιήματα, συνοδευόμενα από έντεκα ασπρόμαυρα σχέδια, αποτελούν το τέλειο παράδειγμα ενός ταξιδιού ενηλικίωσης μέσα από αστικά τοπία, εσωτερικές αναζητήσεις και ανθρώπινες σχέσεις. Και τι πιο τέλειο από τις ίδιες τις ατέλειες που διακόπτουν τη μετάδοση; Οι ατελείς τελείες, λοιπόν, μεταδίδουν ένα μήνυμα πιο ηχηρό: η απογοήτευση, η αποτυχία, ο πόνος, υπάρχουν παντού, ακριβώς όπως και η ζωή, ακριβώς όπως και η ελπίδα. Τι επιλέγουμε να ακούσουμε;

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΗ:

Όπως φαίνεται σε όσα πρωείπα, δεν έχω καταφέρει να κρύψω τον ενθουσιασμό μου. Και πως να το κάνω άλλωστε αφού έχει γίνει από τα αγαπημένα μου βιβλία πλέον. Περνάνε μερικοί μήνες και τσουπ, το ξαναδιαβάζω και βρίσκω νέα πράγματα να με προβληματίσουν, να με ταξιδέψψουν. Οι εικόνες δε, ξεκλέβουν χρόνο από την ανάγνωση και δίνουν χώρο στον αναγνώστη που δεν ήξερε πως χρειάζεται. 

Η γνώμη μου είναι αυστηρά θετική και όσοι έχουν ενδοιασμούς, να πάψουν και να το αγοράσουν άμεσα. 

Την επόμενη φορά που θα σταθείτε μπροστά σε ένα αγοραστικό δίλημμα, ακούστε τον παλμό σας και αν σας τραβάει κάτι, μην το προσπεράσετε. Κάντε το άλμα, δώστε μια ευκαιρία σε νέους συγγραφείς, σε νέα είδη. Είμαι σίγουρη πως θα εκπλαγείτε. 

Με κάτι πρέπει να αρχίσω...

        ΤΙ ΛΕΤΕ ΞΕΚΙΝΑΜΕ;        

  Σήμερα είναι η γιορτή της μεγάλης -Β δημοτικού πάει αλλά έχω και μικρότερη- κόρης.  Της Αγίας Λυδίας λοιπόν και χρόνια πολλά σε όλες της Λυδίες εκεί έξω. Προς τιμήν της αποφάσισα να ξεκινήσω τις αναρτήσεις μου διότι είναι η μεγαλύτερη θαυμάστριά μου. 

  Ενεδεχομένως θα αναρωτηθεί κανείς για την φωτογραφία του βιβλίου και εγώ θα απαντήσω πως είναι το τωρινό μου ανάγνωσμα. Καμία σχέση με την σημερινή μέρα αλλά αυτός ο ιστοχώρος θα έχει σχέση με το γραπτό λόγο, εξού και η ανάρτηση. 

   Λίγα λόγια για την επιλογή του βιβλίου: 

Καθώς έψαχνα στον ιστό προτάσεις για να εμπλουτίσω τις επιλογές μου πάνω στο είδος του αστυνομικού μυθιστορήματος, έπεσα πάνω σε αυτό. Ειλικρινά δεν το είχα ποτέ ακούσει και αναρωτήθηκα πως γίνεται να μου έχει ξεφύγει, διότι τα παλαιά χρονολογικά βιβλία του είδους είναι από τα αγαπημένα μου. 

Οι συστάσεις σαν μπεστ σέλερ του 1886 με ιντρίγκαρε αρκετά. Επίσης το γεγονός ότι ο φόνος έγινε την ημέρα των γενεθλίων μου ήταν κάτι έξτρα. Οι αξιολογήσεις όμως ήταν διφορούμενες οπότε και το ρίσκαρα. 

   

   Η περίληψη:

Μελβούρνη, 27 Ιουλίου 18... Ένας άγνωστος βρίσκεται δολοφονημένος σε μιαν άμαξα. Πώς συνδέεται με την όμορφη κόρη ενός εκατομμυριούχου, τους μνηστήρες της, αλλά και με μια "βασίλισσα" του υποκόσμου; Μια νεαρή κοπέλα, με κίνδυνο της ζωής της, αναζητά τα στοιχεία που θα γλυτώσουν τον αγαπημένο της από την κρεμάλα. Από τα κοσμικά σαλόνια μέχρι τις πιο κακόφημες συνοικίες η υπόθεση συγκλονίζει τη Μελβούρνη και οι ύποπτοι εναλλάσσονται συνεχώς.

Ο Φόνος στην άμαξα του Fergus Hume είναι το πρώτο best-seller στην ιστορία της αστυνομικής λογοτεχνίας, δημοφιλέστερο στην εποχή του ακόμα κι από τις ιστορίες του Σέρλοκ Χόλμς. Σήμερα εξακολουθεί, χάρη στη συναρπαστική πλοκή του, να αποτελεί πρότυπο για τους συγγραφείς του είδους. (Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου). 

   Βιβλιοκριτική:

Θα πω ψέματα αν μιλήσω για ένα αριστούργημα της λογοτεχνίας αλλά σίγουρα είναι αξιοπρόσεχτο. Έχει μια δόση μυστηρίου η οποία σε βάζει σε σκέψεις στην αρχή. Στην συνέχεια όμως γίνεται λίγο πιο πεζό. Βρίσκω πως κάνει μια ελαφριά κοιλιά μέχρι τουλάχιστον τα μισά του βιβλίου. Η εξέλιξη παίρνει λίγο τα πάνω της με κάποια κρυμμένα μυστικά και την αγωνία που προσδίδει η αναμονή της αποκάλυψή τους. 

Το υπέροχο κομμάτι του βιβλίου είναι οι περιγραφές της Αυστραλιανής κοινωνίας της τότε εποχής. Ο συγγραφέας δένει πολύ επιδέξια το σύνολο των εικόνων με την εξέλιξη της ιστορίας. Θα προσθέσω επίσης μια δόση χιούμορ και σαρκασμού που δίνει μια ανάλαφρη νότα στις σελίδες αυτού του βιβλίου χωρίς να κουράζει ή να ξενίζει τον αναγνώστη. Το τέλος δεν είναι καθηλωτικό, ούτε αφήνει εχμές για κάποια συνέχεια. 

Φυσικά, σημαντικό ρόλο παίζει και η μετάφραση, η έκδοση καθώς και οι επεξηγήσεις στο κάτω μέρος κάποιων σελίδων. Πάντα βρίσκω σημαντική τη δουλειά του μεταφραστή - τριας, η οποία καθορίζει αρκετά την έκβαση προτίμησης ή δυσαρέσκειας ενός βιβλίου. Προσωπικά, έχει τύχει να διάβάσω το ίδιο μυθιστόρημα σε διαφορετικές μεταφράσεις και να είναι τελείως αλλαγμένο. 

Εν κατακλείδη, η επιλογή μου ήταν αρκετά καλή, για τον σκοπό που την έκανα. Ο Φόνος στην άμαξα του Fergus Hume σε μετάφραση του Κωνσταντίνου Ματσούκα με ικανοποίησε σε μικρότερο βαθμό από ότι περίμενα, αλλά σαν λογοτέχνης, που θέλει να εμπλουτίσει της συγγραφικές της γνώσεις, πέτυχα το σκοπό μου. 

Η επιλογή ή όχι για το συγκεκριμένο βιβλίο μυστηρίου ανήκει αποκλειστικά σε σας. Όπως λέω πάντα στις κόρες μου, ο κάθε άνθρωπος είναι ξεχωριστός και διαφορετικός από τον άλλον, οπότε και τα λογοτεχνικά γούστα διαφέρουν. 

      

          ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ