ΤΟ ΧΙΟΥΜΟΡ ΣΤΟΝ ΓΡΑΠΤΟ ΛΟΓΟ

           Τα βιβλία μπορούν να προκαλέσουν γέλιο;      

Η σάτιρα, ένα είδος το οποίο συνήθως ασχολείται με την πολιτική και την επικαιρότητα, πολλούς τους κουράζει. Κάποιοι μάλιστα μου έχουν πει πως τα βιβλία με χιουμοριστικό περιεχόμενο τα απεχθάνονται. Οι απόψεις λογικά διαφέρουν όπως και οι ίδιοι οι αναγνώστες. 

Ομως, μια τρίτη πρωί, καθώς ψώνιζα στο βιβλιοπωλείο της γειτονιάς μου -διότι πρέπει να στηρίζουμε και τα μικρά βιβλιωπολεία- έπεσε στα χέρια μου ένα διαφημιστικό βιβλιαράκι, με ένα μικρό απόσπασμα, ένος καινούργιου βιβλίου. (νομίζω την λέξη 'ένα' την τερμάτισα). Ήταν το μυθιστόρημα του Γιάννη Ξανθούλη "Ονειρεύτηκα τη Σανγκάη". 

Η γνώμη μου για το σοκαριστικό της υπόθεσης

Από τις πρώτες κιόλας γραμμές κατάλαβα πως δεν θα το αφήσω από τα χέρια μου μέχρι να το τελειώσω. την επόμενη μέρα κιόλας πήγα και το αγόρασα. Η υπόθεση άκρως αστεία και αρκετά σόκιν, με σεξουαλικά περιεχόμενο δωσμένο με τέτοιο τρόπο που μόνο γέλιο προκαλεί. Πίστευα ακράδαντα πως θα το παρακάνει, όπως κάποιες επιθεωρήσεις στο θέατρο οι οποίες από τις βομωλοχίες χάνουν το νόημα. Ομως μόνο καλά λόγια έχω να πω. Ο κ. Ξανθούλης χρησιμοποιεί το λόγο με δεξιοτεχνία και μετριάζει την υπερβολή τόσο όσο να αναρωτιέται ο διπλανός σου τί διαβάζεις. Εμένα πάντως ο σύζυγός μου συνέχεια με κοιτούσε περίεργα που ξαφνικά ξεσπούσε σε δυνατά γέλια. 

Υπόθεση βιβλίου 

(όπως παρουσιάζεται στο οπισθόφυλλο)

Ένα απρόσμενο γράμμα από τη Γερμανία θα αναστατώσει τον Πετρόκαμπο. Το ξεχασμένο, όλο πέτρες και σκορπιούς, χωριό στην ενδοχώρα. Κάποτε διέθετε προοπτικές ευημερίας σαν κεφαλοχώρι, όμως μετά ακολούθησε κι αυτό τη μοίρα άλλων ελληνικών χωριών. Παρ’ όλα αυτά, διατηρούσε μια αποκλειστικότητα άγνωστη στους πολλούς: την υπνοβασία. Με το γράμμα, απέκτησε και μια δεύτερη, χάρη στον αποστολέα, τον Απόστολο (Λάκη) Μπούγα, γιο της θρυλικής μαμής Σεβαστιανής, που είχε αναδειχθεί σε αστέρα ερωτικών ταινιών. Έφυγε σχεδόν παιδί από το χωριό για τη Γερμανία, όπου και διέπρεψε. Ετοιμοθάνατος, συντάσσει τη διαθήκη του, αφήνοντας τη σχεδόν αμύθητη περιουσία του στον Πετρόκαμπο. Με προϋποθέσεις. Πρώτη και καλύτερη, από μια άποψη, να ιδρυθεί μουσείο στο όνομά του με τις καλλιτεχνικές επιδόσεις του – και όχι μόνο.

Αποδέκτης της επιστολής με τα καυτά νέα, ο μακρινός (και μόνος εν ζωή) συγγενής του στο χωριό, ο Πέτρος Μακκαβαίος. Ο Μακκαβαίος, που θα γίνει ο «συναισθηματικός κρίκος» μεταξύ του αείμνηστου σταρ και των φιλόδοξων έργων στον Πετρόκαμπο, μόλις διάβασε τις επιθυμίες του Απόστολου, ένιωσε κάτι παραπάνω από ρίγος να διατρέχει τη ραχοκοκαλιά του. Κι ας ήταν Ιούλιος, κατακαλόκαιρο. Διαισθάνθηκε αμέσως ότι η ζωή του θα άλλαζε, χωρίς όμως να φαντάζεται πόσο. Γιατί μιας τέτοιας ευεργεσίας… μύρια άλλα περίεργα έπονται. Όταν μάλιστα στην ιστορία ανακατευτεί και η Σανγκάη, ε, τότε τα πράγματα υπερβαίνουν προκλητικά τη φαντασία ενός συνηθισμένου μοναχικού άντρα που δροσιζόταν με λεμονάδες…

Βιβλιοκριτική

Όπως προείπα και για να μην γίνομαι κουραστική, το βιβλίο μου άρεσε πολύ. Μέσα από ευτράπελα, κωμικές αλλά και σατιρικές καταστάσεις ένος τόπου και των κατοίκων του, ο συγγραφέας σοκάρει και διασκεδάζει ταυτόχρονα τον αναγνώστη. Η ιστορία εμπλέκει τους κεντρικούς ήρωες ακόμη και συναισθηματικά και δίνει παλμό σε ένα ξεχασμένο χωριό. Το χρήμα, σαν κινητήριος δύναμη των πάντων στη σημερινή κοινωνία, βαστάει όλους τους εμπλεκόμενους δέσμιους των θέλγητρων ενός νεκρού. Πολιτισμοί αλλά και διαφορετικές κουλτούρες μπλέκονται στέλνοντας κοινωνικά μυνήματα Με τραγελαφικό τρόπο. Το σίγουρο είναι πως προκαλεί το γέλιο με πολλούς και διάφορους τρόπους μεθοδικά δοσμένους. 

Εν κατακλείδι

Θα τολμήσω να πω, ότι μόλις το τελείωσα προέτρεψε γνωστούς και φίλους να το διαβάσουν. Προσωπικά, αποσπάσματά του διαβάζω πού και πού για καθαρή ευχαρίστηση. Χαρούμενη που αποτελεί κομμάτι στην βιβλιοθήκη μου, σας προτρέπω να γίνει και δικό σας. Επίσης, ανυπομονώ να δω και το καινούριο του ιδίου συγγραφέα, κ. Γιάννη Ξανθούλη, "Η άλωση των Αθηνών από τις αδερφές Γαργάρα".